ஹைக்கூ’ பட விமர்சனம் - விமர்சிப்பவர் சென்னை பத்திரிகா சிவாஜி

’ஹைக்கூ’ பட விமர்சனம் - விமர்சிப்பவர் சென்னை பத்திரிகா சிவாஜி

காதல் என்பது ஒருவரை ஒருவர் விரும்புவதில் மட்டும் முடிந்துவிடுவதில்லை. கடந்த கால நினைவுகள், சொல்லப்படாத உண்மைகள், புரிதலில் ஏற்படும் தவறுகள் எனப் பல விஷயங்கள் ஒரு உறவின் எதிர்காலத்தையே மாற்றிவிடும். அப்படியான காதல் சிக்கல்களை மையமாக வைத்து, காதலிப்பவர்களுக்கும் திருமண வாழ்க்கையில் இருப்பவர்களுக்கும் ஒரு செய்தியைச் சொல்ல முயற்சித்திருக்கிறது யுவராஜ் சின்னசாமியின் ‘ஹைக்கூ’.

கல்லூரியில் படிக்கும்போதே ஏகனுக்கும் ஸ்ரீதேவி அப்பல்லாவுக்கும் இடையே காதல் மலர்கிறது. அழகாகப் பயணிக்கும் அவர்களது உறவில் எதிர்பாராத பிரச்சனை ஏற்பட, இருவரும் பிரிய வேண்டிய சூழல் உருவாகிறது. காலம் கடக்கிறது. படிப்பை முடித்துவிட்டு வேலைக்குச் செல்லும் ஏகனின் வாழ்க்கையில் ஃபெமினா ஜார்ஜ் நுழைகிறார். முதல் காதலின் தோல்வியிலிருந்து மீண்டு வந்திருக்கும் அவர், இந்த முறை தனது காதலை இழந்துவிடக் கூடாது என்பதில் கவனமாக இருக்கிறார்.

ஆனால், கடந்த காலத்தில் முடிந்துவிட்டதாக நினைத்த காதல், புதிய உறவிலும் சிக்கலை ஏற்படுத்துகிறது. மீண்டும் ஒரு பிரிவைச் சந்திக்கும் நிலைக்குத் தள்ளப்படும் ஏகன், இந்த முறை தனது காதலைக் காப்பாற்றுகிறாரா? முதல் காதல் தோல்வியடைந்ததற்கான உண்மையான காரணம் என்ன? புதிய உறவிலும் அதே தவறு மீண்டும் நிகழ்வதற்குக் காரணம் என்ன? இத்தகைய கேள்விகளுக்கான பதில்களைத் தேடுகிறது ‘ஹைக்கூ’.

விஜய் சேதுபதி, திரிஷா நடிப்பில் வெளியாகி ரசிகர்களின் மனதில் நீங்காத இடம்பிடித்த ‘96’ திரைப்படத்தின் தாக்கம், ‘ஹைக்கூ’வில் ஆங்காங்கே வெளிப்படுகிறது. இயக்குநர் யுவராஜ் சின்னசாமியும் அந்தப் படத்தின் பாதிப்பில் இந்தக் கதையை உருவாக்கியிருப்பதை மறைக்கவில்லை. இருப்பினும், பழைய காதலின் நினைவுகளை மட்டும் பேசாமல், கடந்த கால உறவுகள் நிகழ்காலக் காதலை எப்படிப் பாதிக்கின்றன என்ற கோணத்தில் கதையை நகர்த்த முயற்சித்திருக்கிறார்.

காதலர்கள் தங்கள் உறவில் ஏற்படும் பிரச்சனைகளுக்கு மற்றவர்களைக் குறை சொல்வதற்கு முன்பு, தங்களுடைய தவறுகளையும் புரிந்துகொள்ள வேண்டும் என்ற கருத்தை மையமாகக் கொண்டிருப்பது படத்தின் நோக்கமாக இருக்கிறது. ஆனால், இந்தக் கருத்தை வலுவான காட்சிகளின் வழியாக உணர வைப்பதில் திரைக்கதை முழுமையாக வெற்றி பெறவில்லை. காதல் உணர்வுகளை ஆழமாகப் பதிவு செய்ய வேண்டிய பல இடங்களில், கதை மேலோட்டமாகக் கடந்து செல்வது படத்தின் தாக்கத்தைக் குறைக்கிறது.

இதுவரை சிறிய கதாபாத்திரங்களில் நடித்துவந்த ஏகன், இந்தப் படத்தின் மூலம் கதாநாயகனாகத் தனது பயணத்தைத் தொடங்கியிருக்கிறார். காதல், பிரிவு, ஏக்கம் எனப் பல உணர்வுகளைச் சுமக்கும் கதாபாத்திரம் அவருக்கு வழங்கப்பட்டிருக்கிறது. அந்தப் பொறுப்பை உணர்ந்து சிறப்பாக நடித்திருக்கிறார். குறிப்பாக, முதல் காதலை நினைத்து ஏங்கும் காட்சிகளிலும் காதல் தோல்வியின் வலியை வெளிப்படுத்தும் தருணங்களிலும் அவரது உடல்மொழியும் முகபாவனைகளும் பாராட்டும்படி இருக்கிறது.

ஸ்ரீதேவி அப்பல்லா, ஃபெமினா ஜார்ஜ் ஆகிய இரு நாயகிகளும் தங்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட பாத்திரங்களை இயல்பாகக் கையாண்டிருக்கிறார்கள்.

அதிர்ச்சி அருண், சுப்பிரமணிய சேது, அதியமான், மைம் கோபி உள்ளிட்டோர் கதையின் நகர்வுக்குத் துணையாக இருக்கிறார்கள்.

ஒளிப்பதிவாளர் பிரியேஷ் குருசாமியின் பணி, காதல் கதைக்குத் தேவையான காட்சியழகை முழுமையாக வழங்கவில்லை என்றாலும், படத்தை தரமாக காட்சிப்படுத்தியிருக்கிறது.

இசையமைப்பாளர் சித்து குமாரின் பங்களிப்பு குறிப்பிடத்தக்கது. பாடல்களும் பின்னணி இசையும் காதல் கதையின் உணர்வுகளைத் தாங்கிப் பிடிக்கின்றன. பாடல்கள் மீண்டும் மீண்டும் கேட்கத் தூண்டும் வகையில் அமைந்துள்ளன. குறிப்பாக, பிரிவு மற்றும் ஏக்கத்தைச் சொல்லும் காட்சிகளில் பின்னணி இசை உணர்ச்சிகளுக்கு வலு சேர்க்கிறது. திரைக்கதை சில இடங்களில் ஏற்படுத்தத் தவறும் காதல் உணர்வைக்கூட, இசை ஓரளவுக்கு பார்வையாளர்களிடம் கொண்டு சேர்த்துவிடுகிறது. கதாபாத்திரங்களின் மனநிலையை இசையின் மூலம் உணர வைக்கும் சித்து குமார், படத்தின் முக்கியமான பலமாகத் திகழ்கிறார்.

காட்சிகளைச் சீராக இணைக்கும் முயற்சியில் படத்தொகுப்பாளர் சக்தி பிரணேஷ்.பி கவனம் செலுத்தியிருக்கிறார்.

கூடுதல் திரைக்கதைப் பங்களிப்பை வழங்கியிருக்கும் ஹரிஹரன் ராம், வழக்கத்துக்கு மாறான சில கற்பனைக் காட்சிகள் மூலம் கதைக்கு வித்தியாசமான சுவையைக் கொடுக்க முயற்சித்திருக்கிறார். மகளிர் கல்லூரியில் ஒரே ஆண் மாணவர் படிப்பது போன்ற சூழல், படத்தின் இயல்பான யதார்த்தத்திலிருந்து விலகினாலும், திரைக்கதையில் தனித்துவமான அம்சமாக இடம்பெறுகிறது.

கதை, திரைக்கதை எழுதி இயக்கியிருக்கும் யுவராஜ் சின்னசாமி, காதல் உறவுகளில் ஏற்படும் சிக்கல்களைப் பேசுவதற்கான நல்ல கருவைத் தேர்ந்தெடுத்திருக்கிறார். ஆனால், அந்தக் கருவை பார்வையாளர்களின் மனதில் ஆழமாகப் பதிய வைக்கும் வகையில் காட்சிகளை உருவாக்குவதில் சில தடைகள் தென்படுகின்றன. குறிப்பாக, காதல் உணர்வுகளை வலுவாக வெளிப்படுத்த வேண்டிய தருணங்களில் திரைக்கதை இன்னும் அழுத்தமாகச் செயல்பட்டிருக்கலாம்.

ஆனாலும், படத்தின் இறுதிப் பகுதியில் வரும் சுமார் 20 நிமிடங்கள் கதைக்கு முக்கியத்துவம் சேர்க்கின்றன. காதல் உறவில் வெற்றி பெறுவது என்பது ஒருவரை ஒருவர் அடைவது மட்டுமல்ல, கடந்த காலத்தைப் புரிந்துகொண்டு, தவறுகளை ஏற்றுக்கொண்டு, உறவில் இருக்கும் மற்றவரின் உணர்வுகளுக்கும் மதிப்பளிப்பதுதான் என்பதை உணர்த்தும் விதத்தில் இறுதிப்பகுதி அமைந்திருக்கிறது. இந்தச் செய்தி காதலர்களுக்கு மட்டுமல்லாமல், கணவன் மனைவி உள்ளிட்ட அனைத்து உறவுகளிலும் இருப்பவர்களுக்கும் பொருந்தக்கூடியது. ஒரு உறவை முறித்துவிடுவது எளிது, ஆனால், அதில் உருவான காயங்களையும் தவறான புரிதல்களையும் சரிசெய்வதற்கு உண்மையான முயற்சியும் பரஸ்பரப் புரிதலும் தேவை என்பதைப் படம் வலியுறுத்துகிறது.

‘ஹைக்கூ’வில் காதலுக்கான கருவும், உணர்ச்சிகளைத் தூண்டும் இசையும் இருந்தாலும், மனதில் ஆழமாகப் பதிய வேண்டிய காதல் காட்சிகள் எதிர்பார்த்த தாக்கத்தை ஏற்படுத்தவில்லை. இருப்பினும், சித்து குமாரின் இசையும் இறுதிப் பகுதியில் சொல்லப்படும் உறவுகள் குறித்த செய்தியும் படத்தை முழுமையாகக் கைவிட முடியாத அனுபவமாக மாற்றுகின்றன.

காதலைப் பற்றிய அழகான கருத்தைச் சொல்ல நினைத்திருக்கும் ‘ஹைக்கூ’, அதை முழுமையாக உணர வைப்பதில் தடுமாறினாலும், உறவுகளைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டிய அவசியத்தை நினைவூட்டி மக்கள் மனதில் இடம் பிடித்து விடுகிறது.

இயக்குநர் யுவராஜ் சின்னசாமி மற்றும் அறிமுக நாயகன் ஏகன், அறிமுக நாயகிகள் ஸ்ரீதேவி அப்பல்லா, ஃபெமினா ஜார்ஜ் உள்ளிட்ட படக்குழுவினருக்கு சென்னை பத்திரிகாவின் வாழ்த்துகளும், பாராட்டுகளும்.