சிங்காரம்’ பட விமர்சனம் - விமர்சிப்பவர் சென்னை பத்திரிகா சிவாஜி

சிங்காரம்’ பட விமர்சனம் - விமர்சிப்பவர் சென்னை பத்திரிகா சிவாஜி

ஒரு மனிதனுக்கு பணம் கிடைத்துவிட்டால் அவனது வாழ்க்கைத் தரம் உயர்ந்துவிடலாம். ஆனால், அவன் சார்ந்த சமூகத்தின் மீதான பார்வையும் மாறிவிடுமா? பொருளாதார வளர்ச்சியைக் காட்டிலும் சமூக அங்கீகாரமும் சம உரிமையும் எவ்வளவு முக்கியம் என்பதை உணர்த்தும் வகையில் உருவாகியிருக்கிறது ‘சிங்காரம்’.

குறவர் சமூகத்தைச் சேர்ந்த ஒரு குடும்பத்தின் வாழ்க்கையைப் பின்னணியாகக் கொண்டு நகரும் இப்படம், அவர்கள் அன்றாடம் சந்திக்கும் அவமானங்கள், புறக்கணிப்புகள் மற்றும் அடையாளத்திற்கான போராட்டங்களைப் பேசுகிறது.

யோகி பாபு தனது பெற்றோர், சகோதரிகள் மற்றும் உறவினர்களுடன் நிலையான இருப்பிடமின்றி நாடோடி வாழ்க்கையை வாழ்ந்து வருகிறார். மற்ற சமூகத்தினரைப் போல தங்களையும் சக மனிதர்களாக மதிக்க வேண்டும் என்ற எதிர்பார்ப்பு இருந்தாலும், அவர்கள் செல்லும் இடமெல்லாம் பாகுபாடும் அவமதிப்பும் தொடர்கிறது. சமூகத்தில் தங்களுக்கென்று ஓர் அங்கீகாரம் இல்லாத நிலை அவர்களை மனதளவில் பாதிக்கிறது.

இத்தகைய சூழலில் அதிர்ஷ்டவசமாக லாட்டரிச் சீட்டு மூலம் யோகி பாபுவுக்கு மிகப்பெரிய பணம் கிடைக்கிறது. இதுவரை வசதியற்ற வாழ்க்கையை வாழ்ந்த அவருக்கு, திடீரென செல்வமும் சமூகத்தில் ஒரு மதிப்பும் கிடைக்கத் தொடங்குகிறது. ஆனால், அவரைப் போலவே வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் அவரது சமூகத்தைச் சேர்ந்த மற்றவர்களின் நிலை மட்டும் மாறவில்லை.

தனக்குக் கிடைத்த பணமும் அதன் மூலம் கிடைத்த மரியாதையும் தனது சமூகத்தினருக்கும் கிடைக்க வேண்டும் என்ற எண்ணம் யோகி பாபுவிடம் உருவாகிறது. அந்த எண்ணத்தைச் செயல்படுத்துவதற்கான வாய்ப்பும் அவருக்குக் கிடைக்கிறது. அதை அவர் எப்படிப் பயன்படுத்துகிறார், அவரது முயற்சி சமூகத்தில் என்ன மாதிரியான மாற்றத்தை ஏற்படுத்துகிறது என்பதற்கு சமூக அக்கறையுடன் பதில் சொல்கிறது படத்தின் மீதிக்கதை.

இதுவரை நகைச்சுவை கதாபாத்திரங்களில் அதிகம் பார்த்த யோகி பாபு, இந்தப் படத்தில் நடிப்புக்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்பட்ட கதாபாத்திரத்தில் நடித்திருக்கிறார். தனது வழக்கமான நகைச்சுவை பாணியை அளவோடு பயன்படுத்தியிருப்பதோடு, கதாபாத்திரத்தின் உணர்வுகளுக்கு ஏற்ப நடிப்பை வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார்.

குறிப்பாக, தனது சமூகத்தினர் எதிர்கொள்ளும் அவமதிப்புகளால் மனம் வருந்தும் காட்சிகளிலும், அவர்களது வாழ்க்கை முன்னேற வேண்டும் என்ற எண்ணத்தை வெளிப்படுத்தும் தருணங்களிலும் இயல்பான நடிப்பை வழங்கியிருக்கிறார். இடையிடையே இடம்பெறும் நகைச்சுவை வசனங்கள் சிரிக்க வைத்தாலும், உணர்வுப்பூர்வமான காட்சிகளில் கதையின் தன்மையைப் புரிந்துகொண்டு நடித்திருப்பது பாராட்டுக்குரியது.

வேல ராமமூர்த்தி, எம்.எஸ்.பாஸ்கர், மரியா வின்செண்ட், ஆர்த்தி கணேஷ், மனோபாலா, கல்கி, மாரிமுத்து, படவா கோபி, செண்ட்ராயன், டி.எஸ்.ஆர், தீபா சங்கர், சபிதா ராய், ஜாவா சுந்தரேசன், கே.எம்.கணேஷ்கர் உள்ளிட்ட பலரும் படத்தில் இடம்பெற்றிருக்கிறார்கள். கதையின் சமூகப் பின்னணிக்கு ஏற்ற வகையில் இவர்களது கதாபாத்திரங்கள் அமைந்திருப்பதோடு, அனைவரும் தங்களுக்கான நடிப்பைச் சிறப்பாக வழங்கியிருக்கிறார்கள்.

படத்தின் ஒளிப்பதிவில் பிரசன்னா எஸ். குமார் கதையின் இயல்புத்தன்மைக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்திருக்கிறார். பிரம்மாண்டமான காட்சிகளை உருவாக்குவதைவிட, கதாபாத்திரங்களின் முகபாவனைகள், அவர்களது வாழ்க்கைச் சூழல் மற்றும் மனநிலைகளைப் பார்வையாளர்களுக்கு நெருக்கமாகக் கொண்டு வரும் வகையில் கேமராவைக் கையாண்டிருக்கிறார்.

சாம்.சி.எஸ் இசையில் பாடல்கள் கதையின் கருத்துகளுடன் இணைந்து பயணிக்கின்றன. பாடல்களின் வரிகளும் இசையமைப்பும் படத்தின் பின்னணிக்கு ஏற்ற வகையில் அமைந்திருக்கின்றன. பின்னணி இசையில் அதிகப்படியான இரைச்சலுக்கு இடமளிக்காமல், காட்சிகளின் உணர்வுகளை வெளிப்படுத்தும் விதத்தில் இசையமைத்திருப்பது சிறப்பு.

லாரன்ஷ் கிஷோரின் படத்தொகுப்பு கதையின் ஓட்டத்தைச் சீராகப் பராமரிக்கிறது. சமூகப் பிரச்சினைகளை மையமாகக் கொண்ட கதையாக இருந்தாலும், காட்சிகள் ஒரே தன்மையில் பயணிக்காமல் தொடர்ந்து நகர்வதற்கு படத்தொகுப்பு துணை நிற்கிறது.

ஒரு குறிப்பிட்ட சமூகத்தின் வாழ்க்கையை மட்டும் திரையில் காட்டிவிட்டு கடந்து செல்லாமல், அவர்களின் நீண்டகாலப் போராட்டத்திற்கான காரணங்களையும் அதிலிருந்து விடுபடுவதற்கான வழிகளையும் விவாதிக்க முயற்சித்திருக்கிறார் இயக்குநர் கே.வி. கதிர்வேலு.

உண்மைச் சம்பவங்களின் அடிப்படையில் உருவாக்கப்பட்டிருக்கும் இப்படத்தின் கதைக்களம் 1990-ஆம் ஆண்டில் நடைபெறுவது போல் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. அந்தக் காலகட்டத்தில் குறவர் சமூகத்தினர் எதிர்கொண்ட சமூக ஒதுக்குதல், வாழ்வாதாரச் சிக்கல்கள், அடையாளம் தொடர்பான பிரச்சினைகள் எனப் பலவற்றையும் கதையின் வழியாக விவரித்திருக்கிறார்.

இதனுடன் நின்றுவிடாமல், காலப்போக்கில் அரசியல் மாற்றங்களின் மூலம் அந்தச் சமூகத்தினருக்குக் கிடைத்த அங்கீகாரத்தையும், குறிப்பாக கடந்த திமுக ஆட்சிக் காலத்தில் கிடைத்த அடையாளத்தையும் பதிவு செய்திருக்கிறார். இன்றைய தலைமுறையினர் கல்வி மற்றும் வேலைவாய்ப்புகளில் முன்னேறி வருவதையும் சுட்டிக்காட்டியிருப்பது கவனிக்கத்தக்கது.

ஒரு சமூகத்தின் வாழ்க்கைத் தரத்தை உயர்த்துவதற்கு பணமும் பொருளாதார வசதியும் மட்டும் போதாது. கல்வி, அரசு வேலைவாய்ப்பு, சமூக அங்கீகாரம் ஆகியவற்றுடன் அரசியல் அதிகாரத்திலும் அந்தச் சமூகத்தினருக்கு உரிய பங்கு கிடைக்க வேண்டும் என்ற கருத்தை இயக்குநர் முன்வைக்கிறார்.

குறிப்பாக, பல தலைமுறைகளாகப் புறக்கணிக்கப்பட்ட மக்களின் மனநிலையையும் அவர்களுக்குள் இருக்கும் மாற்றத்திற்கான ஏக்கத்தையும் காட்சிகளின் மூலம் வெளிப்படுத்தியிருப்பது படத்தின் முக்கியமான அம்சம். சமூகத்தில் நிலவும் ஏற்றத்தாழ்வுகளைச் சுட்டிக்காட்டுவதோடு, அவற்றை மாற்றுவதற்கான அதிகாரமும் உரிமையும் ஒடுக்கப்பட்ட மக்களுக்குக் கிடைக்க வேண்டியதன் அவசியத்தையும் வலியுறுத்தியிருக்கிறார்.

வழக்கமான நகைச்சுவை மற்றும் பொழுதுபோக்கு அம்சங்களைத் தாண்டி, யோகி பாபுவை வைத்து ஒரு சமூகத்தின் அடையாளப் பிரச்சினையைப் பேசியிருக்கும் முயற்சி ‘சிங்காரம்’.

குறவர் சமூகத்தின் வாழ்க்கைப் போராட்டம், காலம் காலமாக அவர்கள் சந்தித்த புறக்கணிப்புகள், அரசியல் அங்கீகாரத்தின் அவசியம் எனப் பல முக்கியமான விஷயங்களை ஒரே கதைக்குள் இணைத்திருப்பது படத்தின் சிறப்பு.

ஒருவருக்குக் கிடைக்கும் தனிப்பட்ட முன்னேற்றம் அவரது குடும்பத்தோடு நின்றுவிடாமல், அவர் சார்ந்த சமூகத்தின் வளர்ச்சிக்கும் வழிவகுக்க வேண்டும் என்ற உயரிய எண்ணத்தை முன்வைத்திருக்கும் இயக்குநர் கே.வி. கதிர்வேலு உள்ளிட்ட ‘சிங்காரம்’ படக்குழுவுக்கு சென்னை பத்திரிகாவின் வாழ்த்துகளும், பாராட்டுகளும்.